beestjes

Ik vind baby's en kleine kindjes soms net beestjes. Zo was Marnix vandaag als een hondje, een puppy. Met van die echte grote trouwe hondenogen, kroop hij rond met een touwtje in zijn bek. Verder is hij altijd blij om je te zien en hij is heel vrolijk en goedlachs. Een beetje onstuimig soms zo slaat hij uit enthousiasme al zijn eten in 1 armbeweging van zijn bordje. Hij is echt zo'n lief trouw beestje, het enige wat hij echt vervelend vindt is als je wegloopt. Hij huilt als hij bij mama zit en papa loopt weg en omgedraaid. Als een echt hondje houd hij de boel graag bij elkaar. Zoë mag ook van alles met hem doen, hij heeft niet snel pijn en vindt het meeste wel best. Als we er maar (vlak) bij zijn. In Xanders familie wordt dat gedrag ook wel vergeleken met toteki's. Toteki's zijn hagedisjes die hier veel voorkomen die overal aan vast kunnen blijven plakken, ze klimmen met hun zuignapvoetjes over muren en allerei ondergronden. Zo vast als de toteki aan de muur zit gezogen, zo vast zit Marnix het liefst aan mama vast. Hoewel het echt puppie-speel-gedrag nu dan toch de overhand gaat nemen. Het huis moet nu van onder tot boven ontdekt worden. Vandaag stond onze kleine pup rechtop bij de (grote) prullenbak en at(!) er een zak uit...